VIS “AVETI”

0
178
VIS “AVETI” Indjija

VIS “Aveti” su nastali 1965. godine i bili su prvi rok sastav u Inđiji. Muzičku osnovicu činili su muzičari koji su već svirali u harmonikaškom ili džez orkestru i imali određeno muzičko znanje.

Članovi grupe bili su:
1. Mitrović Miodrag – Jumba, vokalni solista,
2. Matijević Milan – Špira, solo gitara i vokal,
3. Matijević Stanko – Škot, bas gitara
4. Suču Nikola – Suki, bubnjevi.

Povremeno se grupi priključivao i Radenović Ljubiša – Ljuba Nos, kao vokal. U kraćem vremenskom periodu, solo gitaru je svirao Miščevic Miodrag – Mile (iz Stare Pazove) koga tokom letnjih angažmana na Jadranu menja Klipa Mića (iz Stare Pazove), dok ritam gitaru svira Kokanov Milorad – Koki. Muzičari sebi daju i strane nadimke: Špira – Džon, Suki – May, Mile – Majk, Ljubiša Nos – Redd, Jumba – Lary i Stanko – Bey.

U početnom periodu postojanja ovog rok sastava muzički instrumenti bili su veoma skromni. Posedovali su električne gitare aktuelne u tom periodu i to “Framus”, “Klira”, “Musima” i domaća “Melodija”. Umesto fabričkih pojačala korišćeni su obični radio aparati u koje su uključivani kako gitare, tako i mikrofoni. Od svojih nastupa grupa je odvajala deo sredstava za nabavku kvalitetnije muzičke opreme i kupila pojačalo “Dinacord – Rex” od tada već renomirane beogradske grupe “Siluete” i pojačalo “Fentop” od prvog beogradskog rokera Mileta Lojpura.

Vrtoglavi uspon popularnosti počinje u Domu omladine Inđija svirkom za doček Nove 1966. godine. Rok atmosfera svetskih centara tog momenta osetila se i u Inđiji. U sali je vladalo oduševljenje dok su “Aveti” izvodili numere The Shadows, The Beatles, The Rolling Stones i drugih stranih i domaćih rok grupa. Naravno, kako je bila Nova godina, neizbežna su bila i narodna kola, valceri i polke, uz neizostavnu tombolu i glavnu nagradu -pečeno prase.

Iako su instrumenti, pojačala na kojim se tada sviralo (radio aparati) bili veoma skromne snage, konobari su opominjali muzičare da su “preglasni”, da ne mogu da čuju narudžbine, što bi za današnje vreme bilo nezamislivo.

Grupa “Aveti” počinje da svira i van teritorije opštine Indija. Na nastupima članovi grupe su jednobrazno obučeni, po uzoru na svetske rok grupe: crne uzane pantalone i u crne rolke, ili, umesto njih, košulje živih boja uz obavezne “šimi” cipele. opštine Indija.

Odlasci na svirke – “tezge” (kako se to popularno zvalo među muzičarima) izvan Inđije bili su interesantni po mnogo čemu. Prvi takav nastup bio je u Novim Karlovcima (Sase). Pošto nije nađen adekvatan prevoz za instrumente, angažovana su zaprežna kola koja su se kretala letnjim putem punim prašine i rupa, pa su se pojedina pojačala “rastresla” i po uključenju nisu radila. Kako je bubnjar grupe, Suki, bio i “tehniko” u grupi, imao je potrebno iskustvo i znanje i otklanjao je probleme i kvarove na licu mesta, tako da je bend uvek bio spreman za svirku.

Nastupi na seoskim svirkama bili su interesantni i u to vreme na neki način i smešni jer su mnogi roditelji dolazili na svirku da vide sa kime se njihove kćerke druže i igraju. Tokom izvođenja pojedinih laganih kompozicija, svetla u sali su bila prigušena, pa su pojedine mame koristile fenjere, ili neko drugo osvetljenje proveravajući sa kojim mladićima su njihove kćerke.

VIS Aveti Indjija

Pored klasičnih igranki, grupa “Aveti” je priređivala i koncerte, na kojima je konferansje vodio program. U par slučajeva to je bio Inđinčanin Radomir Rale Damjanović, jedan od najpoznatijih i najboljih recitatora bivše Jugoslavije. Poznati indijski pesnici kao što su Slobodan Damjanović, Toma Jezičić, Jovan Petrović – Podunavski (Cole), Sima Potkonjak i drugi, recitovali bi svoje stihove tokom koncerata.

Interesantan je bio nastup u Starom Slankamenu koji je plakatiran kao koncert zabavne i narodne muzike (ne planirajući da se svira narodna muzika), da bi se privuklo što više publike. Tokom koncerta svirao se rok do momenta kada publika počinje da negoduje, zviždi i traži da se svira narodna muzika. Da bi se umirila publika, voditelj obaveštava prisutne da se vozilo sa izvođačima narodne muzike pokvarilo i ostalo na putu. Dolazi do eskalacije nezadovoljstva i pretnji batinama. Ali, za svaki slučaj, Stanko Matijević je poneo harmoniku sa kojom izlazi na binu i počinje da svira užičko kolo uz pratnju ostalih članova grupe. Slede i ostala poznata kola, valceri i polke, što publika oduševljeno prihvata i koncert se pretvara u igranku.

Pored učešća na više gitarijada širom Srema na kojima je grupa neko puta osvajala prvo mesto, posebno interesantan nastup je bio u sali bioskopa u Staroj Pazovi. Nakon izvedenih numera grupe The Rolling Stones, sledila je kompozicija “Gloria” grupe Them. Oduševljenje publike postaje eskalacija nekontrolisanih emocionalnih reakcija. Počinje penjanje i skakanje po stolicama uz masovno vrištanje i nepristojno ponašanje. Videvši to, upravnik sale isključuje struju. Bend prestaje sa svirkom, a situacija u sali postaje sve gora. Da bi se sprečili veći incidenti, struja ponovo biva puštena uz oduševljenje publike. Sve se polako smiruje a “Aveti” osvajaju prvo mesto.

Na gitarijadama u Inđiji VIS “Aveti” imao je svoje fanove koji su prilikom nastupanja drugih grupa istim zviždali i gađali ih paradajzom, jajima i raznim predmetima.

U letnjoj sezoni 1965. godine grupa ima angažman u Sukošanu, pokraj Zadra. Na repertoaru su hitovi poznatih svetskih rok grupa. Grupa “Aveti” u Sukošanu nastupa u sastavu:

  1. Mitrović Miodrag Jumba – vokal,
  2. Miščević Miodrag Mile – solo gitara,
  3. Klipa Mića – ritam gitara,
  4. Matijević Stanko – bas gitara i
  5. Suču Nikola Suki – bubnjevi.

Jedne večeri, u toku pauze, grupi prilazi mladić i pita da li bi jedna devojka iz njihovog društva mogla nešto da otpeva uz pratnju grupe “Aveti”. Nakon konsultacija članova benda sa dotičnom devojkom, dolazi do njenog nastupa uz oduševljenje prisutne publike. Po završetku nastupa, grupa saznaje da je pratila tada još neafirmisanu, buduću zvezdu, Josipu Lisac.

1966 godine letnji angažman grupe bio je u Tribunju kod Šibenika.

Jednom prilikom grupa “Aveti” pratila je i Suzanu Mančić na njenom nastupu u Inđiji, a nekoliko puta bili su pratnja i već poznatoj indijskoj pevačici Ljiljani Petrović.

Još jedan zanimljiv događaj iz tog perioda je farbanje kose svih članova grupe u razne boje, neposredno pred dolazak u Inđiju sa letnje svirke u Sukošanima. Videvši ih, roditelji doživljavaju šok, dok u očima devojaka i drugara postaju veoma interesantne ”face”. S obzirom na to da je Jumba imao najdužu kosu, zamalo da ostane bez nje, jer su pojedinci želeli da ga ošišaju navodeći da negativno utiče na omladinu. Takođe, članovi omladinskog komiteta upozoravaju da neće dozvoliti nastup grupa ako Jumba bude pevao. Bend odbija ultimatum, i na kraju grupa ipak nastupa u punom sastavu.

Grupa prestaje sa radom 1968. godine. Pojedini muzičari nastavljaju da sviraju u drugim grupama.

*Tekst i fotografije preuzeti iz knjige „Prvih 20 godina – istorijat inđijskog rock‘n‘rolla” Jovana-Bate Božića i Stanka Matijevića, uz dozvolu autora

POSTAVI ODGOVOR

Napišite komentar
Unesite svoje ime