Obrazovanje u Inđiji – feljton IN Medije u naredna četiri meseca

0
99

U naredna četiri meseca, jednom nedeljno IN Medija će u okviru feljtona “Obrazovanje u Inđiji” predstaviti sve obrazovne ustanove na teritoriji Inđije.

Feljton o školstvu i obrazovanju u Inđiji traje do sledeće kalendaske školske godine, bez obzira na eventualne promene praćenja nastave izazvanih pandemijom. Feljton će, pored istorijskih činjenica i statistike sadržati i niz sagovornika, poznatih pedagoga i nekadašnjih učenika škola.

Odgovore na pitanja o nastanku određenih škola, načina obrazovanja, jezika na kojima su praćeni i prate se nastavni programi, razlozi iz kog škole nose ili su menjala imena kroz decenije, obnove zgrada i njihova modernizacija, kroz feljton o školama daće novinarka IN Medije – Mirjana Barićak.

Istorija školstva na teritoriji opštine Inđija

Prve škole nastale su uz crkve. Crkva je bila glavni izvor prosvete i širila je obrazovanje sve do 20. veka, pa tako ni Inđijska škola nije predstavljala izuzetak. Iako se ne zna pouzdano u kojoj godini je izgrađena, prva Srpska škola u Inđiji, odnosno ‘Osnovna škola sa srpsko-hrvatskom nastavom’, kako joj je bio pun naziv, postojala je već 1790. godine, navodi se u crkvenim knjigama.

Školsko zdanje sastojalo se iz dve prostorije koje je delio hodnik. Jedna soba bila je namenjena za učitelja, koji je tu živeo, dok je druga soba predstavljala učionicu. Učitelji su na raspolaganju imali i školsko dvorište, u kome su mogli da sade baštu, kako su plate bile niske.

Budući da je u tom periodu veliki broj stanovništva bio nepismen, prosvetni zanat bio je veoma cenjen a učitelj je bio osoba od autoriteta. Učiteljska figura bila je veoma jaka, te je sam učitelj imao pravo da kazni, pa čak i udari đake zbog nereda na času, zaboravljenog domaćeg zadatka ili nedoličnog ponašanja.

Sistem školovanja se umnogome razlikovao od današnjeg. Prve osnovne škole trajale su svega četiri godine. A školu su u početku pohađala samo bolešljiva, slabašna deca, koja nisu mogla da idu u polje da rade.

Za pisanje, đaci su koristili male tablice od crnog škriljca i ‘olovke’ takođe napravljene od škriljca koje su ostavljale sivi trag. Oni malo imućniji za brisanje tablice koristili su spužvice, dok su ostali za tablicu imali vezanu platnenu krpicu. Sveske su se koristile samo za krasnopis i računanje i u njih se pisalo naliv perom.

Sav školski pribor mogao se kupiti u prodavnicama u Inđiji, kao i torbe, ali njih su imala samo deca imućnih roditelja, dok su ostalima majke šile torbe od štofa. Prva knjiga, kao i danas nazivala se bukvar.

Raspust je bio dosta kraći, trajao je od 1. jula do 31. avgusta.

Školska slava, Sveti Sava, proslavljala se organizovanjem priredbe, hotelu Central. Priredba se sastojala iz recitala i horskih numera.Kao nagradu za učestvovanje u priredbi, đaci bi dobijali bombone.
Kasnije je izgrađeno još osnovnih škola, nakon čega, u Inđiji počinju da niču i srednje škole, kao što su Gimnazija i zanatska škola (sadašnja tehnička).

Međutim, najveći izazov u školstvu u tom periodu predstavljali su: izuzetno mali broj učitelja kao i nedostupnost knjiga.

‘Ranije, najveći problem bio je nedostupnost knjiga i nemogućnost da se znanje proširi, posebno u malim mestima.’ – navodi Vukašin Vukmirović, profesor istorije.

Školstvo u Inđiji danas

Danas u Inđijskoj opštini brojimo 13 školskih ustanova

⦁ Osnovna škola ‘Petar Kočić’, Inđija (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Dušan Jerković’, Inđija (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Jovan Popović’, Inđija (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Braća Grulović’, Beška (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ’22. Jul’, Krčedin (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Ruža Đurđević Crna’, Čortanovci (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Branko Radiević’, Maradik (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Slobodan Bajić Paja’, Novi Karlovci (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Dr Đorđe Natošević’ Novi Slankamen (osmogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Dr Đorđe Natošević’, Stari slankamen, istureno odeljenje (četvorogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Dušan Jerković’, Jarkovci, istureno odeljenje (četvorogodišnja)
⦁ Osnovna škola ‘Petar Kočić’, Ljukovo, istureno odeljenje (četvorogodišnja)
⦁ Osnovna škola ’22 Jul’, Slankamenački vinogradi, istureno odeljenje (četvorogodišnja)

3 srednjoškolske ustanove:

⦁ Srednja tehnička škola ‘Mihajlo Pupin’, Inđija (kombinovani smerovi – trogodišnji i četvorogodišnji)
⦁ Gimnazija, Inđija (četvorogodišnja)
⦁ Srednja škola ‘Dr Đođe Natošević’, Inđija (kombinovani smerovi – trogodišnji i četvorogodišnji)

Da je proces digitalizacije zahvatio i umnogome promenio sistem školovanja kako u svetu, tako i kod nas, pokazuje podatak, da je tokom pandemije virusa Covid19, celokupno Inđijsko školstvo prešlo na online režim nastave.

Činjenica je da đaci danas provode više vremena nego ikad u školskim klupama. Sve češće smo svedoci različitih istraživanja koja tvrde da đački ranac teži i preko 5kg. Te se mnogo diskutuje o količini gradiva koje se zahteva i smatra osnovnom kulturom. Sa druge strane, živimo u eri interneta, kada su nam sve potrebne informacije na samo jedan klik od nas. Nastavnici se sve češće koriste sadržajima dostupnim na internetu kako bi upotpunili svoja predavanja i učenicima približili gradivo.

Da li pojavom interneta imamo sve veći broj funckionalno nepismenih, gde će nas digitalizacija odvesti, kao i kako će izgledati obrazovni sistem u budućnosti samo su neka od pitanja koja se godinama unazad provlače, bez konkretnog odgovora.

Izvori: Inđija, Indigena zapisi i predanja, Anton N. Lukić
Wikipedia

Autor: Mirjana Barićak

 

 

 

POSTAVI ODGOVOR

Napišite komentar
Unesite svoje ime